The incredible Mr Ian Bremmer

Μεσα σε 8 1/2 λεπτά ο πρόεδρος του Eurasia Group κάνει μια περίληψη του τελευταίου του βιβλίου “The end of the free market” (must have) και υποστηρίζει οτι

1) Θα πρέπει να αποφεύγουμε να επενδύουμε σε δυτικές εταιρίες με μεγάλο exposure σε αναδυόμενες αγορές όπου επικρατεί ο “κρατικός καπιταλισμός”. Πρωτη στη λίστα προς αποφυγή είναι η Κίνα
2) Εξαίρεση αποτελούν οι εταιρίες με intellectual barriers to entry τα οποία οι τοπικές εταιρίες δεν μπορούν να αντιγράψουν. Ως παράδειγμα αναφέρει τις φαρμακευτικές και τις εταιρίες εναλλακτικής ενέργειας που δραστηριοποιούνται στην Κινα. Βεβαια και αυτές οι εταιρίες θα χάσουν το πλεονέκτημα του στο εγγύς μέλλον
3) Θεωρεί οτι χώρες όπως η Ινδία και η Ινδονησία θα επωφεληθούν απο τη φυγή κεφαλαίου που θα γίνει απο τη Κίνα

Απολαύστε τον στο video:

Enhanced by Zemanta

Freakonomics: The movie

Greek Debt Song

Έχουμε γίνει απλά ρεντίκολο

Applying the open source approach to defend Greece’s reputation

Monopoly Justice
Image by mtsofan via Flickr

Last week, the Chinese credit rating agency, Dagong Global, stole the spotlight by announcing an embarrassing rating score for western superpower sovereigns. previously perceived as triple A counterparties [UK, France (AA-) and Belgium, Spain, Italy (A- )]. Noticeably, Dagong ranked US (AA with negative outlook) below China, Canada, Australia and Saudi Arabia (AA+). With 10years Treasuries yielding around 3%, this is the first time that US loose its safe haven trademark.

This is the first time that someone is trying to officially dispute the credibility  of the big three (S&P, Moody’s, Fitch) and comes amid complaints by Chinese officials  that Western credit agencies artificially boost China’s borrowing costs  by not properly measuring country’s growth perspectives. Note that the announcement  took place at the headquarters of the Xinhua News Agency, which is controlled by Communist Party. The international news agencies taunt Dagong’s report, emphasizing the fact that those ratings had no impact on the real markets. A new kind of economic war is emerging  and this time the conflicts of interest are more than apparent.

There is no doubt that diversity of opinion is more than welcomed but transparency is of paramount importance as well. Lack of transparency will have as a results weak links like Greece to continue facing speculative attacks. An open source approach may be a solution on the right direction, but crowd sourcing is not always the panacea. Bond analytics is a highly intellectual discipline and delegating sovereign analysis to the masses may not be successful. Recall that contrary to “click as you go” websites (Foursquare, IMBD, Yelp), none of the sophisticated open source projects (Wikipedia, Joomla etc) are 100% open to the masses. Those models apply an intellectual filtering to identify those users/ inputs that will add some real value to the project. In order to be successful, an open source initiative should find the compensation model that will attract this intellectual elite. Professional fame (ideally a must have for your CV?) and moral satisfaction (defending your home country’s reputation) may be 2 possible candidates.

I am of the opinion that the Greek government should address to the aforementioned talent pool by an open source initiative in order to find those allies that will defend Greece’s reputation in the new economic war. Giving all the necessary data (opengov statistics) is definitely a first step but creating the right framework (through academia, forums etc) is also necessary. Last but not least, independence is another essential ingredient otherwise such an initiative will have the same outcome of Dagong Global: indifference.

Lacking control of influential news and credit agencies, Greece should address to charismatic masses to improve its reputation. Improving its statistics is not sufficient.

ps I wonder whether there will be a day when analysts will use Chinese yields as a proxy of risk free rate.

Enhanced by Zemanta

Προφητείες 2: Η επιστροφή της δραχμής

Η Ελλάδα έχει πρωτογενές έλλειμμα. Αυτό σημαίνει ότι καταναλώνει πολύ περισσότερα από ότι παράγει. Μέχρι να δημιουργήσει πρωτογενές πλεόνασμα θα πρέπει είτε να μειώσει την κατανάλωση είτε να αυξήσει την παραγωγή της. Η μείωση της κατανάλωσης μπορεί να γίνει πιο άμεσα αφού ελέγχεται από την ίδια την Ελληνική κοινωνία. Αντίθετα η αύξηση της παραγωγής χρειάζεται αρκετό χρόνο για να πραγματοποιηθεί αφού χρειάζεται να πείσουμε τις άλλες κοινωνίες να καταναλώνουν τα δικά μας προϊόντα και υπηρεσίες. Τα μέτρα που έχουν παρθεί από την κυβέρνηση έχουν ως στόχο τη μείωση της κατανάλωσης (κυρίως του δημόσιου τομέα) και την αύξηση της ανταγωνιστικότητας. Δεν θέλω να κρίνω σε αυτό το post τα μέτρα που πιστεύω ότι έχουν έλλειμμα φαντασίας. Μέχρι να επιτευχθεί η ανάπτυξη, η Ελληνική κυβέρνηση οφείλει να δανείζεται για να ικανοποιήσει τις βασικές ανάγκες των πολιτών της (με κυρίαρχη αυτή της κατανάλωσης των καυσίμων). Για να μπορεί να δανείζεται θα πρέπει να ικανοποιεί τις παλιότερες δανειακές υποχρεώσεις (που δεν είναι θέμα αυτού του post να αναλύσω πως δημιουργήθηκαν).

Ύστερα απο αυτήν την μικρή εισαγωγή με οικονομικά δεδομένα που δεν μπορεί να τα αρνηθεί κανείς, θα ήθελα να σχολιάσω την πρόσφατη ραδιοφωνική εκπομπή του Σκάι Infowar που μεταδόθηκε στις 04/07/10. Στο τέλος της εκπομπής, ο δημοσιογράφος Άρης Χατζηστεφάνου αναφέρει τα εξής επιχειρήματα γιατι η Ελλάδα θα έχει την ίδια τύχη με την Αργεντινή:

1)Μερικοί υποστηρίζουν οτι η Ελλάδα δεν προσέδεσε το νόμισμα της με ένα άλλο αλλά το αντικατέστησε με ένα άλλο. Έχει όμως αυτό μεγάλη διαφορά όσον αφορά χάραξης αυτόνομης νομισματικής πολιτικής;
2) Είπαν ακόμη οτι απο το 2001 μέχρι σήμερα το ΔΝΤ έμαθε απο τα λάθη του και έχει αλλάξει. Άραγε με αυτή τη διαπίστωση η Λετονία η οποία ακολούθησε τις συμβουλές του οργανισμού και είδε το ΑΕΠ να συρρικνώνεται κατα 18%.
3) Λένε επίσης οτι το Ελληνικό χρέος είναι σε ευρώ και όχι σε ξένο νόμισμα και ως εκ τούτου είναι πιο ασφαλές. Αν θυμόμαστε καλά όμως απο τα φοιτητικά μας χρόνια πιο ασφαλές είναι ένα χρέος που είναι εσωτερικό γιατί είναι εξωτερικό… τρέχα βρες απο που θα σου έρθει;
4) Και τέλος λένε ότι το σε αντίθεση με την Αργεντινή η Ελλάδα έχει ισχυρό τραπεζικό σύστημα και κυρίως λένε οτι θα πετύχει την απαιτούμενη κοινωνική συναίνεση…[ακούγονται γέλια]… αυτό δεν θα το σχολιάσουμε.

Πολύ περιληπτικά θα ήθελα να απαντήσω σε αυτούς τους επικίνδυνους κατά τη γνώμη μου προβληματισμούς:

1) Όχι δεν έχει διαφορά. Αλλά με την νομισματική ένωση συνδέσαμε το οικονομικό μας μέλλον με αυτό των άλλων χωρών της Ευρωζώνης. Τόσο καιρό αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να ζούμε σε μια νιρβάνα που μας χρηματοδοτούσαν και τώρα να κερδίζουμε κάποιον χρόνο επειδή πάλι μας στηρίζουν. Είχα και εγω αμφιβάλει κατα πόσο ήταν σωστό να μπούμε στην Ευρωζώνη. Το λάθος δεν βρισκότανε στην είσοδο μας αλλά στο γεγονός οτι δεν εκμεταλλευτήκαμε το καινούργιο νόμισμα. Να θυμίσω οτι η Κίνα που κατάφερε να γίνει η μεγαλύτερη οικονομική υπερδύναμη των ημερών μας, το κατάφερε κατα ένα μεγάλο βαθμό επειδή συνέδεσε το νόμισμα της με το δολάριο. ‘Ετσι έκανε πιο ανταγωνιστικά τα προϊόντα της. Δεν φταίει το Ευρώ, αλλά το γεγονός οτι δεν καταφέραμε να το εκμεταλλευτούμε.
2) Η Τουρκία αντίστοιχα με την βοήθεια του ΔΝΤ κατάφερε να έχει ένα απο τους μεγαλύτερους ρυθμούς ανάπτυξης.
3) Πρώτα από ολα ποιος το λέει οτι ένα χρέος είναι ασφαλές. Θα συμφωνήσω ότι είναι άσχετος. Οποιοσδήποτε που χρωστάει θέλει να έχει μη ασφαλές χρέος για να μην χρειάζεται να το ξεπληρώσει. Επιπλέον, το γεγονός οτι το χρέος μας είναι σε ευρώ σημαίνει οτι θα πρέπει να αποπληρωθεί σε αυτό το νόμισμα. Έτσι σε περίπτωση επιστροφής στη δραχμή κατα πάσα περίπτωση το χρέος θα αυξάνεται γεωμετρικά αφού η δραχμή θα χάνει την αξία της κάθε μέρα που περνάει. Οπότε αυτό θα κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα και θα τινάξει το Χρέος/ ΑΕΠ στα ουράνια. Όμως η χώρα θα πρέπει ακόμα να βγαίνει στις αγορές για να ικανοποιήσει το πρωτογενές έλλειμμα της. Αυτό θα είναι η ταφόπλακα της οικονομίας μας. Αναφορικά με το άμα το χρέος θα πρέπει να είναι εσωτερικό ή εξωτερικό θα συμφωνήσω με τον Άρη ότι σαφώς καλύτερο είναι να είναι εσωτερικό αφού η διαπραγμάτευση είναι πιο εύκολη. Αλλά αναρωτιέμαι ποιος θα το αγόραζε και με τι χρήματα; Τα ταμεία και οι τράπεζες; To κανουν ήδη και για αυτό κινδυνεύουν να χρεοκοπήσουν. Μήπως οι πολίτες; Που θα τα βρούνε αφού καταναλώνουν περισσότερα από όσα παράγουν.
4) Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω ως προς τι αυτή η ειρωνεία. Φανταστείτε τι θα γινότανε άμα κατάρρεε το τραπεζικό σύστημα και χάναμε όλοι τις καταθέσεις μας.

Καταλήγοντας, θα ήθελα να αναφέρω οτι δεν είμαι ουτε φανατικός υπέρμαχος του Ευρώ, ούτε του ΔΝΤ, ούτε της κυβέρνησης ούτε της εως τώρα οικονομικής πολιτικής. Για καθένα απο αυτά έχω αρκετά αρνητικά να αναφέρω. Όμως, αυτό που ξέρω είναι οτι αυτη την στιγμή η χώρα έχει χρέος σε Ευρώ και βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Οι πολίτικοι (και οι δημοσιογράφοι) θα πρέπει να αντιμετωπίσουν την κατάσταση με τα δεδομένα που παρουσιάζονται στην πρώτη παράγραφο και μόνο. Αυτό δεν σημαίνει οτι πρέπει να δοθούν συγχωροχάρτια. Δεν σημαίνει βέβαια οτι Ευαγγελιστές της δραχμής που “προφητεύουν” τον οικονομικό παράδεισο με την έξοδο απο το ευρώ και την ανατροπή των θεμελίων του συστήματος δεν είναι επικίνδυνοι. Η ανάπτυξη είναι ο μοναδικός μονόδρομος που μπορεί να μας βγάλει απο το βάλτο και δυστυχώς κανείς δεν ασχολείται με αυτό.

Στο post αυτό σκεφτόμουν να του δώσω το τίτλο: “Επειδή έχει άδικο εσυ, εχω δίκιο εγω” αλλά αυτό σκέφτομαι να το κάνω σε ένα άλλο που θα σχολιάζω τη συμπεριφορά των τηλεο- πολιτικών. Παραμένω φανατικός ακροατής του Χατζηστεφάνου και της Ελληνοφρένειας αν και μερικές με το χιούμορ και την αντίθεση μόνο δεν λύνονται τα προβλήματα.

Tην εκπομπή μπορείτε να την ακούσετε εδώ

Βρήκαμε τους προφήτες

Στο προηγούμενο post είχα αναφέρει τις προφητικές ικανότητες που χρειάζεται κάποιος για να προβλέψει τις πολιτικές αποφάσεις αναφορικά με την τύχη της οικονομία της Ελλάδας. Τελικά αποδείχτηκε ότι στην σημερινή εποχή υπάρχουν προφήτες:

Disclosure: 1. Την εκπομπή του Χατζηστεφάνου “Infowar” την ακούω κάθε εβδομάδα και είναι απο τα αγαπημένα μου podcast και θεωρώ ευτύχημα που έχουμε τέτοιες ραδιοφωνικές εκπομπές . 2. Δεν έχω διαβάσει την διάσημη μελέτη του Κ. Λαπαβίτσα και των συνεργατών του από το SOAS του Λονδίνου όπως δεν γνωρίζω και τίποτα για το οικονομικό τμήμα του συγκεκριμένου πανεπιστημίου αλλά είμαι σίγουρος οτι δεν θα συμφωνώ με τίποτα από όσα λέει η έρευνα.

Τυφλός ή προφήτης;

Οι στιγμές που ζούμε είναι ιστορικές και σίγουρα θα αλλάξουν την πορεία της χώρας. Δεν ξέρω άμα είναι προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο. Και δεν ξερω άμα θα πρέπει να κάνω τον τυφλό ή το τρελό. Τυφλός πρέπει να είναι κάποιος άμα βλέπει σημάδια βελτίωσης στα οικονομικά της χώρας. Μπορεί τα σημάδια της κρίσης να γίνονται πιο εμφανή με πολλούς ελεύθερους επαγγελματίες να κλείνουν τις επιχειρήσεις τους αλλά το μέγεθος της αναπροσαρμογής που χρειάζεται μπορεί να έρθει δυστυχώς μόνο με πόνο, πολύ πόνο. Εθελοτυφλεί κάποιος άμα πιστεύει οτι χώρες σαν την Πορτογαλία ή ακόμα και την Ισπανία να δανείζουν την Ελλάδα σε επιτόκια (5%) χαμηλότερα απο ότι δανείζονται οι ίδιες απο τις αγορές. Η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη και δεν μπορεί να αναλυθεί με οικονομικά κριτήρια αλλά μόνο με πολιτικά και μόνο ένας προφήτης μπορεί να προβλέψει αυτές τις εξελίξεις. Οποιοδήποτε σενάριο είναι πιθανό και μια πολιτική απόφαση μπορεί να αλλάξει έστω και προσωρινά τις εξελίξεις. Όποιος θεωρεί οτι η χρεωκοπία είναι σίγουρη ουσιαστικά προεξοφλεί την αρνητική στάση της διεθνής κοινότητας. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατι τα κέντρα αποφάσεων που ανακοίνωναν με τυμπανοκρουσίες πριν μόλις ένα μήνα οτι θα βοηθήσουν την Ελλάδα με την πρώτη δυσκολία να την παρατήσουν. Δε μάθανε το μάθημα τους απο την Lehman Brothers; Γενικά παραμένω μπερδεμένος και δεν ξέρω άμα θα πρέπει να πάρω ένα σκύλο τυφλών ή χαρτιά ταρώ.

Ιδέες

Τι είδα το τελευταίο καιρό στο διαδίκτυο και μου άρεσε:

1) Groupon (φωτοκόπια του θα βρείτε και στα πολύ καλά Ελληνικά GoldenDeals και Tsoonami)
2) Foodzie (παρόμοια ιδέα είχε και ένας συνάδελφός μου άμα πάντως υπήρχε στην Ελλάδα θα το χρησιμοποιούσα)
3) Twitter (αν και το ξέρω και το χρησιμοποιώ πολύ καιρό, στην Ελλάδα το ξέρουν μόνο οι Über geeks/ μπορεί να χρησιμοποιηθεί ποικιλοτρόπως)
4) Stocktwits (μια απο τις εφαρμογές του twitter)
5) Techstars (οι τύποι κάνανε το χόμπι τους εισόδημα μαγκιά)

Αυτό που κάνει μια ιδέα να ξεχωρίζει είναι η απλότητα και το πάθος των δημιουργών. Μόνο όταν πραγματικά σου αρέσει κάτι μπορείς να πετύχεις.

Drive: The surprising truth about what motivates us

Δοκίμιο υπέρ των δημοσιών υπαλλήλων

Προχθές η βουλή των Ελλήνων ψήφισε υπέρ των μέτρων λιτότητας που αποτελούν σύμφωνα με την κυβέρνηση την μόνη λύση για την είσπραξη της βοήθειας. Η ιστορία έχει αποδείξει ότι το ΔΝΤ όντως απαιτεί σκληρή δημοσιονομική λιτότητα για να προχωρήσει στην δανειοδότηση χωρών, οπότε δεν έχω κανένα λόγο να μην πιστέψω τον κ. Παπανδρέου οτι τα μέτρα είναι απαραίτητα. Εφόσον, η χώρα μας εισπράξει το σύνολο της βοήθειας τότε δεν θα χρειαστεί για ένα μεγάλο διάστημα να καταφύγουμε στην αγορά των ομολόγων και να γίνουμε άμεσα ή έμμεσα θύματα των απανταχού hedge funds. Όμως τα μέτρα απο μόνα τους δεν αποτελούν πανάκεια και εφόσον η παγκόσμια οικονομία πέσει σε μεγαλύτερη ύφεση μπορεί να αποτελέσουν και την ταφόπλακα της οικονομίας μας.

Οι χώρες του ευρώ και κυρίως η Γερμανία δίνουν με μαύρη καρδία τα λεφτά τους για να προστατέψουν το νόμισμα τους αλλα κυρίως για να γλυτώσουν τις ίδιες τις τράπεζες τους που έχουν έκθεση στα Ελληνικά ομόλογα. Μην ξεχνάμε οτι η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού χρέους είναι στα χέρια Γαλλικών και Γερμανικών τραπεζών. Εφόσον όμως τα πράγματα σκουρύνουν και χώρες όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία ζητήσουν με τη σειρά τους βοήθεια τότε οι βόρειοι θα προτιμήσουν να δώσουν κατευθείαν τα χρήματα τους στις τράπεζες τους παρά να σώσουν ολόκληρη την Μεσόγειο. Οπότε ένα δεύτερο κύμα παγκόσμιας ύφεσης θα είναι καταστροφικό για την Ελλάδα αφού δεν θα μπορεί να αναχρηματοδοτήσει το χρέος της.

Με τα μέτρα η Ελλάδα ξεφουσκώνει την οικονομία της. Τόσο καιρό ζούσαμε με δανεικά και τώρα με τα μέτρα μαζεύουμε πίσω τα λεφτά για να τα δώσουμε πίσω στο εξωτερικό. Αυτό γίνεται για να ξανακερδίσουμε την εμπιστοσύνη των αγορών και να μπορούμε να ξανα δανειστούμε. Αυτό όμως όπως μπορεί να καταλάβει κάποιος δεν μπορεί να γίνεται στο διηνεκές. Και μέτρα στυλ απόλυσης των δημοσιών υπαλλήλων μπορεί να ικανοποιούν το αίσθημα δικαιοσύνης του ιδιωτικού τομέα αλλά δεν αποτελούν λύση αλλά μόνο μέτρα ικανοποίησης των ιδιωτικών υπαλλήλων που χρηματοδοτούν τόσα χρόνια τον υδροκεφαλισμό του κράτους.

Μερικοί υποστηρίζουν οτι με τις απολύσεις θα μειωθεί το κόστος του εργατικού δυναμικού και θα προσελκύσει ξένες επενδύσεις. Εγώ θεωρώ οτι το κόστος του εργατικού δυναμικού δυναμικού είναι ήδη χαμηλό και η χώρα μας ούτε μπορεί ούτε θέλει να ανταγωνιστεί την Βουλγαρία, την Τουρκία ή ακόμα και την Κινα. Επιπλέον, το σοκ που θα έχει στην εσωτερική κατανάλωση η απόλυση ενος μεγάλου μέρους του εργατικού δυναμικού θα οδηγήσει σε πολύ περισσότερα λουκέτα απο οτι επενδύσεις. Ο λόγος που δεν έρχονται ξένες εταιρείες στην Ελλάδα δεν είναι οτι είναι ακριβό το εργατικό δυναμικό αλλά επειδή το νομοθετικό, θεσμικό και οικονομικό πλαίσιο όπως αυτό δημιουργείτε απο τους νόμους και τους ανώτερους δημόσιους λειτουργούς είναι διεφθαρμένο.

Επιπλέον, θεωρώ οτι οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν πρέπει να στοχοποιούνται ως υπαίτιοι της κρίσης. Άλλωστε μια οικογένεια δημοσίων υπαλλήλων με μηνιαίο εισόδημα 3000 ευρώ είναι πολύ πιθανόν το σύνολο του εισοδήματος της να το καταναλώνει και να τονώνει την εσωτερική οικονομία. Ενώ ένας εργολάβος δρόμων όπου έχει εισόδημα εκατομμυρίων ευρώ το πιο πιθανό είναι να στείλει το κομπόδεμα του στο εξωτερικό.

Δεν είμαι υπέρμαχος του υδροκεφαλισμένου δημοσίου τομέα αλλά είμαι υπέρμαχος της καταπολέμησης της διαφθοράς. Ο δημόσιος τομέας πρέπει να σμικρύνει αλλά πρωτεύει να εξαφανιστεί η διαφθορά που δεν αφήνει τον ιδιωτικό τομέα να αναπνεύσει και να δημιουργήσει θέσεις εργασίας. Η διαφθορά δημιούργησε το σημερινό τερατούργημα και αυτή θα πρέπει να τιμωρηθεί και να είναι στόχος των μέτρων. Σε δεύτερη φάση θα πρέπει σταδιακά να ξεφουσκώσουμε το δημόσιο μπαλόνι. Μονο έτσι δεν θα έχουμε ανάγκη τους φίλους μας Ευρωπαίους για πάντα. Γιατι λεφτά υπάρχουν.

Υ.Γ. θεωρώ οτι τα μέτρα δεν έχουν και καμία φαντασία και δεν μπορούν να ταράξουν θετικά τις αγορές. το σοκ στις αγορές θα ερχόταν άμα η κυβέρνηση αποφάσιζε να κόψει το ΦΠΑ στο 10% και αντίστοιχα να μειώσει την φορολογία των επιχειρήσεων. Το αυξημένο έλλειμμα θα μπορούσε να το χρηματοδοτήσει με την πλήρη κατάργηση των δαπανών για στρατιωτικούς εξοπλισμούς.

Αυτογκολ

Ο κ. Πέτρος Χριστοδούλου ανέλαβε πριν απο λίγες εβδομάδες διευθύνων σύμβουλος του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους, μια θέση αρκετά κρίσιμη αφού ελέγχει τα τεχνικά στοιχεία των εκδόσεων του Ελληνικού Δημοσίου. Η κυβέρνηση αποφασίζει για το ποσό και το ύψος των δανείων και ο ΟΔΔΗΧ κάνει το λεγόμενο bookbuilding δηλαδή βρίσκει τους αγοραστές και μέσα απο την διαδικασία διάθεσης των ομολόγων καθορίζει ποιο επιτόκιο είναι το ιδανικό. Σύμφωνα με τον οικονομικό τύπο απόφαση του κ. Χριστοδούλου ήταν η επανέκδοση του 20ετούς ομολόγου του 2002. Σύμφωνα με το euro2day.gr:

Το κουπόνι του ομολόγου είναι 5,9% και η κίνηση αυτή συνδυάζεται με το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος τίτλος είχε σορταριστεί πάρα πολύ το προηγούμενο διάστημα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει διαθεσιμότητα στην αγορά

Όταν κάνει κάποιος short, προσμένει να βγάλει λεφτά απο τη πτώση της αγοράς. Βγαίνοντας short πουλάει τα ομόλογα που έχει δανειστεί με την προοπτική οτι θα τα επαναγοράσει σε χαμηλότερες τιμές στο μέλλον. Στην περίπτωση των Ελληνικών ομολόγων θεωρεί οτι η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας θα υποχωρήσει οπότε οι τιμές των ομολόγων αντίστοιχα θα πιεστούν. Οπότε γίνεται το εξής παράδοξο όταν κάποια κινητή αξία έχει shortαριστεί πολύ. Υπάρχει μεγάλη ζήτηση απο τους shortακηδες για να επαναγοράσουν αυτά που έχουν δανειστεί ωστέ να κλείσουν τις θέσεις τους.

Σύμφωνα λοιπόν με το τύπο αυτή η τεχνικά αυξημένη ζήτηση υπήρχε στην περίπτωση των 20ετών ομολόγων και η ΟΔΔΗΧ αποφάσισε να την εκμεταλλευτεί και να εισπράξει για λογαριασμό του δημοσίου 390 εκατ. Ποσό αρκετά μικρό αλλά σημαντικό στο δύσκολο έργο που έχει να εκπληρώσει ο κ. Χριστοδούλου.

Η κριτική στην απόφαση του κ. Χριστοδούλου είναι οτι το τίμημα ήταν αρκετά μικρό και κανονικά έπρεπε να αφήσει την αγορά να κάνει short squeeze τους “κερδοσκόπους”. Η χαμηλή εμπορευσιμότητα των 20ετών ομολόγων θα ανάγκαζαν τους shortακηδες να αγοράζουν επιθετικά και έτσι να μειωθεί έστω και τεχνητά το επίπεδο των spread. Αυτό δεν έγινε και τα ομόλογα διαπραγματεύονται σε επίπεδα πάλι προ μέτρων. Στην αρένα των αγορών, οι εντυπώσεις μπορεί να κάνουν την διαφορά