Μια ταινία θεωρείται καλή όταν έχει καλό σενάριο και αριστούργημα όταν μαζί με το καλό σενάριο συνδυάζονται και οι καλές ερμηνείες. Για να γίνει όμως cult χρειάζεται κάτι παραπάνω, χρειάζεται ατμόσφαιρα . Το τελευταίο είναι σε αυθονία στα comics. Το να μεταφέρεις αυτην την ατμόσφαιρα στην μεγάλη οθόνη είναι αρκετά δύσκολο, για την ακρίβεια είναι τέχνη απο μόνο του. Μια μορφή της τέχνης αυτής είναι να κάνεις το εξωπραγματικό να φαίνεται αληθινό. Το κατάφερε ο Christopher Nolan στο The Dark Knight. Το προσπάθησε και ο Guillermo Del Toro με το Hellboy 2 . Δεν είμαι και τόσο σίγουρος άμα το κατάφερε.
Η ταινία ξεκινάει με ιστορία που είναι copy paste απο τον Άρχοντα των Δακτυλιδιών. Αρχαίο φυλακτό που είναι ικανό να δώσει τη δύναμη στον κάτοχο του να ελέγξει πανίσχυρο στρατό έχει χωριστεί σε 3 κομμάτια. Το διαβολόπαιδο μαζί με την παρέα του προσπαθούν να αποτρέψουν τον κακό της παρέας να το χρησιμοποιήσει εναντια στην ανθρωπότητα.
Θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση για τα ειδικά εφέ. Σε μία εποχή όπου τα εφέ αγγίζουν την τελειότητα, η sixties χροιά εμφάνιση των πρωταγωνιστικών φιγούρων δεν γίνεται λόγω κακής επεξεργασίας των γραφικών γίνεται λόγω άποψης και όχι ανικανότητας. Και αυτό μας αρέσει γιατι δίνει μια παραμυθένια υφή στην ταινία.
Ήδη έχουν αρχίσει οι φήμες για Hellboy 3...
Βαθμολογία: 2.5/5

![Reblog this post [with Zemanta]](http://img.zemanta.com/reblog_e.png?x-id=c6e171b5-5b59-473c-b4f8-fb5bcda1c42c)

